Sevmenin Hangi Rengi Senin Sevgin?
Bazen yapamıyorum dediğinde de sarılmaktı gerçekten aşk, devam et yapabilirsin değil, yapmak zorunda olmadığını söylemek. Birini gerçekten sevmek sahip olmadığı şeylere rağmen onu sevebiliyor olmaktır. Mükemmel olmaya çalışmak yerine kendin gibi olabildiğin yerdir evin. Herkes yapıyor diye yapmak değildir bazı şeyleri. Sevmek birine verebildiklerinle yanında tutmak değil eksik olanla yanında kalandır. Yorulunca söylediğin, yapamadım diyebildiğin ve ben bukadarım diye sunduğunda da seni sevendir.
Bazen her duygunu söylemen gerekir seni anlaması için ona. Bazen yaptıkları da ikiniz içindir ama istediğin şey o değildir ve hep eksiktir. Veda ederken söylenir içinde ne varsa. Yıllarca yanyana olursun ama seni rahatsız eden ya da seni mutlu edecek şeyleri giderken dile getirirsin. Oysa küçük küçük parçalarla yetinmeye çalışırken de mutlusundur. Sadece kelime aralarındaki o küçük boşluklarda seni bulsun istersin. Konuşmalarında değil sustuklarında, dokunuşlarında, kavgalarında, göz yaşlarında, kahkahalarında seni bulsun istersin.
Sevmek birinde kendini bulmak değil, kendinde onu bulmaktı. Yavaş yavaş ona ait huyları taklid etmek. Alışkanlıklarına alışmak. Ona ait her duyguyu tahmin edebilmek. Sürprizler sadece onunla mutlu olmaktı. Dünyanın dönmekten vazgeçtiği, zamanın durduğu ve ondan başka kimsenin olmadığı zamanlardı onu sevmek.
Sevmek sahip olmadığı yanlarıyla ona sahip olduğun için kendini şanslı hissetmektir. Sevmek yapamadıklarını bilerek birlikte yapmaktır. Sevmek onunla olduğunda tüm dünyaya meydan okuyabileceğini bilmektir. Sevmek onda tüm dünyada olan şeylerin bir manasını bulmak. Sevmek anılarına çizdiğin bir resmin ya da hikayenin içinde kendi hayal dünyanda ona verdiğin rolü sevmektir.
Sevmek kalbinin kaç kez kırılacağını düşünmeden her çarpışında onu özlemek. Bazen sevmek defalarca ondan kendini dinlemek. En basit yanlarını sana mucize gibi anlatması. Bazense başkalarında onu hatırlamak. Bıraktığı her iz de dakikalarca duyabildiğin kalp atışlarını saymak. Tüm ihtimallerin, tesadüflerin ona çıkmasına kader diyebilmek. Çünkü kimse tesadüfen çıkmadı karşımıza ve bazen biz mahvederiz o hikayeyi. Elimizden geleni de yapmaya artık gücümüz kalmamıştır. Bazen sessizce beklemektir sevmek. Güçlü olanın yeniden yazdığı bir hikayeyi beklemek.
Sevmek yapamıyorum dediğinde sana sarılan o kolları evin bilmek... Yapmak zorunda olmadığını bilmek. Başaramadığında yeniden birlikte yapmaya çalışmak. Sevmek mecburiyeti değil tercihi olduğunu bilmek...

Yorumlar
Yorum Gönder